Historyczny sukces koszykarzy Baskonii: Real Madryt pokonany w finale Pucharu Króla

Finałowy pojedynek w Walencji przyniósł przełamanie wieloletniej dominacji duopolu z Madrytu i Barcelony. Baskonia, przystępująca do turnieju z pozycji niedocenianego pretendenta, zaprezentowała niezwykłą determinację, odrabiając wczesne straty i przejmując kontrolę nad meczem w jego decydującej fazie. Kluczową postacią spotkania był Francuz Timothé Luwawu-Cabarrot, który zdobył 28 punktów, ustanawiając nowy rekord skuteczności dla zawodnika Baskonii w finale tych rozgrywek. MVP całego turnieju został jednak wybrany amerykański rozgrywający Trent Forrest, którego stabilna forma i opanowanie w kluczowych momentach okazały się bezcenne dla ekipy z Kraju Basków. Sukces ten ma wymiar symboliczny, gdyż został osiągnięty przez zespół składający się aż z dziesięciu debiutantów w rozgrywkach pucharowych. Po drodze do finału podopieczni Galbiatiego wyeliminowali m.in. FC Barcelonę i La Laguna Tenerife, udowadniając, że powrót do tzw. „charakteru Baskonii” stał się faktem. Real Madryt, prowadzony przez Sergio Scariolo, mimo udanego początku i ambitnej postawy Andrésa Feliza, nie zdołał odpowiedzieć na ofensywną dyspozycję rywali. Porażka ta jest dla królewskiej sekcji koszykówki bolesnym ciosem, kończącym serię udanych finałów ostatnich lat. Puchar Króla (Copa del Rey) to jedno z najstarszych i najbardziej prestiżowych trofeów w hiszpańskim sporcie, którego pierwsza edycja w koszykówce odbyła się w 1933 roku. Baskonia, dawniej znana pod nazwą Tau Cerámica, święciła największe triumfy na początku XXI wieku, stając się trzecią siłą hiszpańskiego basketu.Wydarzenie w hali Roig Arena miało również wymiar polityczny i społeczny. Obecność na trybunach króla Filipa VI wywołała mieszane reakcje publiczności, gdzie tradycyjne gwizdy kibiców baskijskich były zagłuszane przez oklaski gospodarzy z Walencji. Nowy obiekt, sfinansowany przez przedsiębiorcę Juana Roiga, przeszedł chrzest bojowy jako arena wielkiego formatu, zwiększając ruch w lokalnej sieci Metrovalencia. Oficjalne obchody zwycięstwa zaplanowano w Vitorii na placu Virgen Blanca, gdzie zawodnicy zaprezentują trofeum swoim kibicom. „El trabajo duro paga y esta Copa nos va a unir. He sobrevivido a ser dos veces despedido; soy un superviviente” (Ciężka praca popłaca i ten puchar nas zjednoczy. Przeżyłem dwa zwolnienia; jestem ocalałym.) — Paolo Galbiati

Perspektywy mediów: Media podkreślają romantyczną historię kopciuszka i triumf ducha zespołowego nad wielkimi budżetami gigantów z Madrytu i Barcelony. Komentatorzy skupiają się na błędach taktycznych Scariolo oraz braku koncentracji Realu, który wypuścił zwycięstwo z rąk mimo mocnego otwarcia.