Rozłam w Prawie i Sprawiedliwości oraz dymisje w partii Szymona Hołowni

Sytuacja wewnątrz Prawa i Sprawiedliwości osiągnęła punkt krytyczny po decyzji prezesa Jarosława Kaczyńskiego o skierowaniu byłego premiera Mateusza Morawieckiego oraz posłanki Mirosławy Stachowiak-Różeckiej przed partyjną komisję etyki. Ruch ten jest interpretowany przez analityków jako próba zdyscyplinowania wewnętrznej opozycji i ograniczenia wpływów frakcji umiarkowanej, która coraz śmielej kontestuje linię kierownictwa. Atmosferę podgrzewają doniesienia o planowanym na 7 marca ogłoszeniu nazwiska kandydata PiS na premiera, co ma stanowić nową ofertę polityczną partii. Jednocześnie pojawiają się spekulacje dotyczące przyszłości prezydenta Karola Nawrockiego, wobec którego partia matka może wysuwać coraz dalej idące oczekiwania lojalnościowe. Instytucja sądu partyjnego lub komisji etyki w polskim systemie partyjnym często służy jako narzędzie do usuwania konkurentów wewnętrznych przed kluczowymi wyborami lub zmianami statutowymi. Równie dynamiczna sytuacja panuje w obozie rządzącym, a konkretnie w partii Polska 2050. Ugrupowanie to opuścił jeden z wiceministrów, co wywołało falę komentarzy o postępującym rozkładzie formacji Szymona Hołowni. W kuluarach sejmowych mówi się o narastającym rozczarowaniu postawą premiera Donalda Tuska, który według części polityków Trzeciej Drogi nie wywiązuje się z wcześniej podjętych zobowiązań koalicyjnych. Dodatkowym elementem destabilizującym jest powołanie nowego stowarzyszenia przez Paulinę Hennig-Kloskę, co niektórzy członkowie koalicji, jak poseł Romowicz, oceniają jako budowanie struktur zależnych bezpośrednio od szefa rządu, a nie od macierzystej partii. Konflikt ten dotyka spraw fundamentalnych dla trwałości gabinetu ministrów. Koalicje wielopartyjne w Polsce, począwszy od lat 90. XX wieku, charakteryzują się cyklicznymi kryzysami na tle podziału wpływów w spółkach Skarbu Państwa oraz obsady stanowisk wiceministrów. Na tle tych sporów wyróżnia się aktywność dyplomatyczna. Marszałek Sejmu podczas wizyty w Kijowie zapewnił o niezmiennym wsparciu Polski dla Ukrainy, co spotkało się z pozytywnym odbiorem w Radzie Najwyższej. Jednak debata publiczna w kraju pozostaje skupiona na kontrowersjach. Exposé ministra Radosława Sikorskiego, choć merytoryczne, stało się przedmiotem ataków opozycji, która zarzuca mu prowadzenie „partii zwijania Polski”. Zaskoczeniem okazała się obecność treści politycznych na nietypowych platformach, co część komentatorów uznaje za desperacką próbę dotarcia do najmłodszego elektoratu w dobie spadającego zaufania do tradycyjnych instytucji państwowych. Sytuacja ta, w połączeniu z zapowiedziami procesów sądowych między politykami, wskazuje na brutalizację życia publicznego. „Jeżeli ktoś mnie atakuje, zawsze będę odpłacał pięknym za nadobne” — Jarosław Kaczyński

Perspektywy mediów: Media liberalne akcentują rozpad PiS i marginalizację Morawieckiego jako szansę na modernizację prawicy. Media konserwatywne skupiają się na czystkach w Polska 2050 i rzekomej zdradzie koalicjantów przez Donalda Tuska.