Donald Trump proponuje „przyjazne przejęcie” pogrążonej w kryzysie Kuby

Prezydent Donald Trump wprowadził nową, agresywną narrację do polityki karaibskiej, sugerując, że Stany Zjednoczone mogą dokonać „przyjaznego przejęcia” Kuby. Podczas swoich wystąpień przywódca USA wielokrotnie podkreślał krytyczny stan państwa wyspiarskiego, wskazując na brak środków finansowych oraz ogólną zapaść strukturalną. Trump stosuje retorykę przejęć korporacyjnych, argumentując, że obecna administracja w Hawanie doprowadziła kraj do ruiny, co otwiera drogę do zewnętrznego zarządu pod egidą Waszyngtonu. Media wskazują, że kluczową rolę w realizacji tej strategii odgrywa Marco Rubio, który jako szef dyplomacji ma nadzorować zwiększanie presji dyplomatycznej i ekonomicznej na reżim komunistyczny. Równolegle administracja USA kontynuuje politykę izolacji finansowej regionu, co następuje po głośnym zatrzymaniu Nicolása Maduro w styczniu 2026 roku, co znacząco wpłynęło na przepływy kapitałowe w Ameryce Łacińskiej. Sytuacja humanitarna na samej wyspie pogarsza się z dnia na dzień pod wpływem rygorystycznej blokady dostaw paliw. Reuters donosi o bezprecedensowym boomie rowerowym w stolicy, będącym wynikiem braku benzyny i paraliżu komunikacji zbiorowej. Przedstawiciele ONZ alarmują, że Kuba znajduje się obecnie na krawędzi całkowitego kolapsu socjalnego. W tle tych wydarzeń doszło do incydentu zbrojnego przy wybrzeżu, gdzie kubańska straż przybrzeżna ostrzelała motorówkę płynącą z Florydy, co doprowadziło do ofiar śmiertelnych i wywołało natychmiastowe dochodzenie Departamentu Stanu USA. Incydent ten wzmocnił oskarżenia Hawany o próby destabilizacji wyspy przez grupy antyrządowe działające z terytorium USA. Eksperci ds. geopolityki zauważają, że Trump próbuje narzucić nowy porządek, w którym prawo siły staje się dominującym instrumentem dyplomatycznym. Relacje amerykańsko-kubańskie od dekad definiowane są przez Zimną Wojnę, a ich punktem kulminacyjnym był kryzys rakietowy z 1962 roku, który postawił świat na krawędzi konfliktu nuklearnego po rozmieszczeniu radzieckich pocisków na wyspie.Wzrost napięcia na linii Waszyngton-Hawana jest również widoczny w kontekście porównań do sytuacji w Wenezueli. Choć Trump wspomina o „modelu wenezuelskim”, analitycy wskazują, że strategia wobec Kuby może opierać się na całkowitym wycieńczeniu ekonomicznym kraju, aż do momentu, w którym elity władzy zmuszone będą do kapitulacji. Retoryka „przyjaznego przejęcia” budzi jednak ogromne obawy o stabilność całego regionu oraz o to, jak na takie zapowiedzi zareagują inni światowi gracze, postrzegający te działania jako próbę aneksji pod płaszczykiem pomocy humanitarnej. „Maybe what we'll do is a friendly takeover of Cuba. They have no money, they have nothing, they are in shambles.” (Być może to co zrobimy, to przyjazne przejęcie Kuby. Oni nie mają pieniędzy, nie mają niczego, są w rozsypce.) — Donald Trump W 1901 roku Poprawka Platta do konstytucji Kuby dawała Stanom Zjednoczonym prawo do interwencji w sprawy wewnętrzne wyspy, co przez dziesięciolecia stanowiło podstawę amerykańskiej dominacji politycznej nad tym krajem.

Perspektywy mediów: Media liberalne akcentują ryzyko aneksji, łamanie prawa międzynarodowego oraz dramatyczny wpływ sankcji USA na życie zwykłych obywateli Kuby. Media konserwatywne podkreślają konieczność upadku komunistycznej dyktatury oraz szansę na wolność gospodarczą, jaką mogłyby przynieść rządy USA.