Katalonia zatwierdza projekt budżetu: Historyczne wydatki i groźba przedterminowych wyborów

Premier Katalonii, Salvador Illa, zdecydował się na ryzykowny manewr polityczny, przyjmując prowizorium budżetowe bez gwarancji poparcia w parlamencie regionalnym. Decyzja ta następuje w momencie, gdy negocjacje z kluczowym partnerem, ERC, utknęły w martwym punkcie. Głównym punktem sporu pozostaje reforma IRPF. PSC stara się wypracować kompromis z rządem centralnym w Madrycie, aby umożliwić obniżkę podatków dla najmniej zarabiających, co jest kluczowym postulatem republikanów. Równolegle, Generalitat opublikowała dane o deficycie fiskalnym, szacując go na 21,092 mld euro, co tradycyjnie zaognia relacje na linii Barcelona-Madryt. Sytuacja polityczna komplikuje się również w Kongresie Deputowanych, gdzie odrzucenie tzw. tarczy socjalnej przez ugrupowanie Junts i prawicę doprowadziło do utraty ulg podatkowych, m.in. na zakup pojazdów elektrycznych. Socjaliści oskarżają partię Puigdemonta o głosowanie ramię w ramię z formacjami, które dążą do ich delegalizacji. W samej Barcelonie administracja lokalna próbuje łagodzić kryzys mieszkaniowy, podnosząc dotacje na remonty lokali socjalnych do 30 tysięcy euro, jednak kluczowe regulacje wymierzone w spekulację zostały zablokowane przez wewnętrzne spory w radzie miejskiej. Salvador Illa, stosując politykę maksymalnej presji, dał liderowi ERC, Oriolowi Junquerasowi, tydzień na podjęcie ostatecznej decyzji budżetowej. Od czasu kryzysu konstytucyjnego w 2017 roku i nielegalnego referendum niepodległościowego, katalońska scena polityczna pozostaje głęboko podzielona, a zdolność do uchwalania budżetów stała się głównym miernikiem stabilności regionalnych rządów.Opozycyjne partie PP i Vox zapowiedziały już złożenie poprawek do całości budżetu, oskarżając gabinet o paraliż decyzyjny i uleganie skrajnej lewicy. Z kolei Junts per Catalunya wytyka rządowi kontynuację polityki opartej na wysokich nakładach socjalnych bez realnej wizji rozwoju gospodarczego. Mimo to Illa pozostaje nieugięty, twierdząc, że budżet z 10-procentowym wzrostem nakładów jest niezbędny dla funkcjonowania usług publicznych. Napięcia potęguje odrzucenie przez związki zawodowe propozycji podwyżek dla nauczycieli o 2,5 tysiąca euro rocznie, co pokazuje, że front niezadowolenia wobec rządu poszerza się także o sferę budżetową. „No contemplo otro escenario que aprobar los presupuestos porque es lo que necesita Cataluña” (Nie biorę pod uwagę innego scenariusza niż przyjęcie budżetu, ponieważ jest to to, czego potrzebuje Katalonia.) — Salvador Illa

Perspektywy mediów: Media sprzyjające socjalistom podkreślają rekordowe wydatki na cele socjalne i edukację, przedstawiając budżet jako akt odpowiedzialności za region. Media konserwatywne i pro-podległościowe krytykują brak stabilnej większości i nazywają działania Illi szantażem wyborczym wobec partnerów.