Koszykarska drużyna Baskonii sprawiła ogromną niespodziankę w Walencji, pokonując w finale Pucharu Króla faworyzowany Real Madryt. Pod wodzą charyzmatycznego trenera Paolo Galbiatiego, zespół z Kraju Basków odzyskał trofeum po siedemnastu latach przerwy. Kluczową postacią spotkania okazał się Trent Forrest, który odebrał statuetkę MVP, oraz Timothé Luwawu-Cabarrot. Wygrana ta kończy dominację hiszpańskich gigantów i potwierdza nową strukturę sił w lidze ACB.

Historyczny triumf Baskonii

Klub z Vitorii zdobył swój siódmy Puchar Króla, pokonując Real Madryt po 17 latach od ostatniego triumfu w tych rozgrywkach.

Trent Forrest z tytułem MVP

Amerykański rozgrywający został uznany za najbardziej wartościowego gracza turnieju w Walencji dzięki opanowaniu i efektywności.

Kryzys w Realu Madryt

Porażka w finale wywołała dyskusję nad przyszłością projektu Sergio Scariolo i błędami taktycznymi popełnionymi w decydującym meczu.

Nowoczesna arena i rekordy

Turniej odbył się w nowo otwartej Roig Arena, przyciągając tysiące fanów i generując rekordowy ruch w transporcie publicznym.

Finałowy pojedynek w nowoczesnej hali Roig Arena w Walencji przeszedł do historii jako jeden z najbardziej emocjonujących momentów sezonu 2025/2026. Baskonia zagrała z niezwykłą determinacją, neutralizując atuty ofensywne Realu Madryt prowadzonego przez Sergio Scariolo. Kluczem do sukcesu okazała się taktyka włoskiego trenera Paolo Galbiatiego, który mimo przebudowy składu i wprowadzenia nowych twarzy do rotacji, potrafił stworzyć monolit zdolny do pokonania giganta. Najbardziej wartościowym graczem (MVP) finału został rozgrywający Trent Forrest, choć media szeroko rozpisują się o „festiwalu” strzeleckim Timothé Luwawu-Cabarrota. Puchar Króla w koszykówce to turniej rozgrywany systemem pucharowym od 1933 roku. Jest on uważany za jedno z najbardziej widowiskowych wydarzeń sportowych w Europie ze względu na format Final Eight, gdzie osiem najlepszych drużyn ligi walczy o trofeum w ciągu intensywnego długiego weekendu. Porażka Realu Madryt wywołała falę krytyki pod adresem sztabu szkoleniowego, szczególnie w kontekście decyzji personalnych Scariolo w ostatniej kwarcie. Trener „Królewskich” studzi jednak emocje, podkreślając, że jeden mecz nie przekreśla miesięcy ciężkiej pracy. Tymczasem Vitoria-Gasteiz przygotowuje się na wielkie świętowanie. Oficjalne uroczystości zaplanowano na placu Virgen Blanca, a drużyna zostanie również uhonorowana na stadionie Mendizorrotza przed meczem piłkarskim Alavés z Gironą. Turniej w Walencji zapamiętany zostanie także dzięki obecności króla Filipa VI, którego wizycie towarzyszył rekordowy ruch w lokalnej sieci komunikacji miejskiej, co potwierdza ogromne zainteresowanie dyscypliną. „Il lavoro duro paga e questa Copa ci unirà per il futuro.” (Ciężka praca popłaca, a ten puchar zjednoczy nas na przyszłość.) — Paolo Galbiati Warto zauważyć, że sukces Baskonii opierał się na rzadkiej synergii między doświadczonymi liderami a graczami, którzy dopiero budują swoją renomę na Starym Kontynencie. Choć media początkowo błędnie sugerowały brak doświadczenia całego składu, fakty wskazują na doskonałe przygotowanie mentalne liderów, takich jak Forrest, który kontrolował przebieg gry w najbardziej krytycznych momentach. Zwycięstwo to jest siódmym w historii klubu i kończy długie oczekiwanie kibiców z Vitorii na pucharowy triumf.

Mentioned People

  • Paolo Galbiati — Włoski trener Baskonii, główny architekt sukcesu drużyny.
  • Trent Forrest — Zawodnik Baskonii, wybrany MVP turnieju Copa del Rey 2026.
  • Sergio Scariolo — Trener Realu Madryt, poddany krytyce po przegranym finale.
  • Timothé Luwawu-Cabarrot — Kluczowy zawodnik Baskonii, którego emocjonalna reakcja po finale obiegła media.

Sources: 70 articles from 12 sources