Prokuratura Rejonowa Łódź-Północ przedstawiła lekarzowi z Łodzi zarzut nieumyślnego spowodowania śmierci pacjentki. Według śledczych, lekarz dwukrotnie przeoczył zmiany nowotworowe na zdjęciach tomografii komputerowej, co opóźniło diagnozę i leczenie. Kobieta zmarła w 2024 roku. Zarzuty dotyczące błędów medycznych są rzadkością w polskim wymiarze sprawiedliwości, a sprawa wywołała dyskusję o odpowiedzialności zawodowej lekarzy.

Zarzut nieumyślnego spowodowania śmierci

Prokuratura postawiła lekarzowi zarzut art. 155 kodeksu karnego, czyli nieumyślnego spowodowania śmierci. Śledztwo wykazało, że jego zaniechanie w postaci przeoczenia zmian nowotworowych miało związek przyczynowy ze śmiercią pacjentki.

Dwukrotne przeoczenie raka na tomografii

Podstawą zarzutów jest analiza dwóch badań tomografii komputerowej klatki piersiowej pacjentki, wykonanych w odstępie kilku miesięcy. Na obu lekarz miał nie zauważyć zmian sugerujących rozwój nowotworu, co uniemożliwiło wczesne podjęcie leczenia.

Śmierć pacjentki w 2024 roku

Pacjentka, której dotyczy sprawa, zmarła w 2024 roku. Prokuratura nie ujawnia jej personaliów ani szczegółów dotyczących rodzaju nowotworu, aby chronić prywatność rodziny zmarłej.

Rzadkość zarzutów karnych wobec lekarzy

Postawienie lekarzowi zarzutu karnego w związku z błędem diagnostycznym jest w Polsce zdarzeniem nietypowym. Większość spraw dotyczących błędów medycznych kończy się na etapie postępowań dyscyplinarnych przed sądami lekarskimi lub cywilnych roszczeń odszkodowawczych.

Prokuratura Rejonowa Łódź-Północ postawiła zarzut lekarzowi z Łodzi w związku ze śmiercią pacjentki w 2024 roku. Według ustaleń śledczych, lekarz dwukrotnie, w odstępie kilku miesięcy, przeoczył zmiany nowotworowe na zdjęciach tomografii komputerowej klatki piersiowej kobiety. Opóźnienie w diagnozie uniemożliwiło wczesne wdrożenie leczenia. Prokuratura kwalifikuje czyn jako nieumyślne spowodowanie śmierci, co jest przewidziane w art. 155 kodeksu karnego. Sprawa dotyczy badań wykonanych w 2022 roku. Na pierwszym zdjęciu tomografii, wykonanym na początku roku, lekarz nie zauważył niepokojących zmian. Kilka miesięcy później, gdy pacjentka zgłosiła się na kolejne badanie kontrolne, na obrazie ponownie widoczne były zmiany, które również zostały przeoczone. Dopiero późniejsza, prawidłowa diagnoza postawiona przez innego specjalistę wykazała zaawansowanego raka. Kobieta zmarła w 2024 roku. Prokuratura nie podaje szczegółów dotyczących rodzaju nowotworu ani personaliów zmarłej, szanując prywatność jej rodziny. Odpowiedzialność karna lekarzy za błędy medyczne jest w Polsce rzadko egzekwowana. Dominującą ścieżką dochodzenia roszczeń są procesy cywilne o odszkodowania i zadośćuczynienie prowadzone przed sądami powszechnymi oraz postępowania dyscyplinarne przed okręgowymi sądami lekarskimi. Te ostatnie mogą skutkować karami nakładanymi przez samorząd lekarski, w tym upomnieniem, nagana, zawieszeniem prawa wykonywania zawodu, a w skrajnych przypadkach jego pozbawieniem. Postawienie zarzutu z art. 155 k.k., który przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 5, wymaga udowodnienia winy nieumyślnej oraz związku przyczynowego między zaniechaniem a śmiercią pacjentki.Lekarzowi, którego tożsamości również nie ujawniono, grozi kara pozbawienia wolności. Sprawa trafi już do sądu. W polskim środowisku medycznym podobne postępowania karne budzą kontrowersje. Część ekspertów obawia się, że mogą one prowadzić do medycyny defensywnej, czyli nadmiernego wykonywania badań w obawie przed procesami. Inni podkreślają, że dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów konieczna jest indywidualna ocena każdej sytuacji, a kary powinny dotykać przypadków rażącego zaniedbania. Sprawa łódzka pokazuje, jak trudne jest udowodnienie związku przyczynowego między opóźnieniem w diagnozie a śmiercią, zwłaszcza w przypadku chorób onkologicznych o różnym, często nieprzewidywalnym przebiegu.

Sources: 4 articles from 4 sources