Zima pełna sprzeczności: rekordowe opady śniegu i letnie temperatury w Niemczech

Analiza danych pogodowych za luty 2026 roku ukazuje obraz zimy pełnej głębokich sprzeczności i gwałtownych zwrotów akcji, które zdominowały krajobraz meteorologiczny Niemiec. Kraj ten stał się swoistym poligonem doświadczalnym dla zjawisk niemal niespotykanych w tej części roku w tak krótkim odstępie czasu. Berlin zmagał się z największą pokrywą śnieżną od 14 lat, co sparaliżowało częściowo komunikację, ale jednocześnie sprawiło radość miłośnikom sportów zimowych. Podobną sytuację odnotowano w Meklemburgii-Pomorzu Przednim oraz Szlezwiku-Holsztynie, gdzie ogłoszono najbardziej śnieżną zimę od 2012 roku. Te mroźne epizody nie przeszkodziły jednak w tym, by statystycznie sezon został uznany za bardzo łagodny. Zmiana aury, która nastąpiła w ostatnich dniach lutego, była drastyczna. W Badenii-Wirtembergii oraz Nadrenii-Palatynacie termometry wskazały aż 23 stopnie Celsjusza, co skłoniło synoptyków do ogłoszenia prawdopodobnego złamania historycznych rekordów ciepła dla tego miesiąca. Tak wysokie temperatury, typowe raczej dla późnej wiosny lub wczesnego lata, wywołały masowe wycieczki mieszkańców na łono natury, ale jednocześnie wzbudziły niepokój klimatologów. Sytuacja w innych regionach, takich jak Hesja czy Bawaria, również ewoluowała w stronę wiosenną, co zmusiło operatorów ośrodków narciarskich do ogłoszenia końca sezonu na niżej położonych stokach. W Turyngii temperatury przekroczyły 20 stopni Celsjusza już w przedostatni dzień miesiąca, co drastycznie zmieniło krajobraz po wcześniejszych obfitych opadach śniegu. Eksperci z DWD podkreślają, że tak szybkie topnienie pokrywy śnieżnej w połączeniu z brakiem opadów deszczu w niektórych landach, jak Saksonia czy Turyngia, paradoksalnie prowadzi do problemów z wilgotnością gleby. Choć zima kojarzy się z wilgocią, deficyt opadów w skali całego sezonu wschodniego regionu Niemiec może negatywnie wpłynąć na nadchodzący sezon wegetacyjny. W przeciwieństwie do nich, Saara doświadczyła rekordowych opadów deszczu przy jednoczesnym dotkliwym braku słońca, co znacząco pogorszyło nastroje społeczne w tym regionie. Systematyczne pomiary temperatury w Niemczech prowadzone są od 1881 roku. Dane historyczne wskazują, że częstotliwość występowania ekstremów ciepła w miesiącach zimowych wzrosła trzykrotnie w ciągu ostatniego półwiecza, co naukowcy wiążą z postępującymi zmianami klimatycznymi.Zróżnicowanie warunków atmosferycznych wpłynęło bezpośrednio na życie codzienne i gospodarkę. Podczas gdy północ sprzątała śnieg, południe otwierało ogródki kawiarniane. Aspekt pogodowy tego miesiąca jest o tyle istotny, że pokazuje rosnącą nieprzewidywalność europejskiego klimatu. Media szeroko komentują te anomalie, zastanawiając się, czy jest to tylko jednorazowy wybryk natury, czy też nowy standard, do którego będziemy musieli się przyzwyczaić. Niemoc przewidzenia tak gwałtownych skoków temperatur z dużym wyprzedzeniem stanowi wyzwanie dla rolnictwa i leśnictwa. Finisz lutego, mimo wcześniejszych mrozów, utrwalił opinię o zimie jako o porze roku coraz bardziej przypominającej wydłużoną jesień, przerywaną jedynie krótkimi, choć intensywnymi atakami zimy. „Der Winter war milder, trockener und sonniger als im Mittel.” (Zima była łagodniejsza, bardziej sucha i bardziej słoneczna niż średnia.) — Deutscher Wetterdienst Ostateczny bilans lutego 2026 roku pokazuje, że termin „standardowa pogoda” staje się pojęciem coraz bardziej abstrakcyjnym. Różnice temperatur między północą a południem kraju w tym samym czasie sięgały momentami kilkunastu stopni, co jest typowe dla frontów o charakterze ekstremalnym. Mieszkańcy Niemiec doświadczyli w ciągu zaledwie czterech tygodni pełnego spektrum pogodowego: od paraliżujących zamieci śnieżnych, przez rekordowe ulewy, aż po wiosenne słońce zachęcające do rezygnacji z zimowych płaszczy.