Wenezuela przyjmuje ustawę o amnestii. Hiszpania apeluje o zniesienie unijnych sankcji wobec Caracas

Zgromadzenie Narodowe Wenezueli podjęło kluczową decyzję, przyjmując jednogłośnie ustawę o amnestii dla więźniów politycznych. Inicjatywa ta, zaprezentowana i szybko podpisana przez pełniącą obowiązki prezydenta Delcy Rodríguez, stanowi próbę stabilizacji sytuacji w kraju po radykalnych zmianach na szczytach władzy. Zaledwie półtora miesiąca wcześniej amerykańskie siły specjalne przeprowadziły zbrojną operację, w wyniku której schwytano Nicolása Maduro i przewieziono go do Nowego Jorku, gdzie został oskarżony o kierowanie międzynarodowym kartelem narkotykowym. Minister Obrony, Vladimir Padrino López, oświadczył, że siły zbrojne w pełni popierają ustawę, uznając ją za „niezbędny krok do osiągnięcia krajowej stabilności”. Pierwszym wymiernym efektem nowego prawa było natychmiastowe uwolnienie wybitnego opozycjonisty, Juana Pablo Guanipy, który spędził za kratami blisko 9 miesięcy. Począwszy od 2014 roku, po załamaniu się krajowego rynku eksportu ropy, Wenezuela pogrążyła się w głębokim kryzysie gospodarczym. W odpowiedzi na masowe protesty obywateli reżim lewicowy systematycznie dławił opór, osadzając bez wyroków setki dziennikarzy, polityków oraz aktywistów obrońców praw człowieka. Chronologia najnowszych wydarzeń w Wenezueli: 5 stycznia — Aresztowanie prezydenta; 19 lutego — Głosowanie parlamentu; 20 lutego — Uwolnienie opozycjonisty; 20 lutego — Wniosek Madrytu Europejska dyplomacja zareagowała na doniesienia z Caracas z ostrożnym optymizmem. José Manuel Albares, szef hiszpańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, zadeklarował natychmiastowe złożenie formalnego wniosku na forum Wspólnoty o zniesienie sankcji wymierzonych w Delcy Rodríguez, argumentując, że kary te stanowiły jedynie narzędzie do sprowokowania takiego pokoju społecznego. Co więcej, kryzys wenezuelski stał się elementem szerokiej układanki geopolitycznej. Stany Zjednoczone prowadzą aktywne negocjacje z rządem Indii w sprawie eksportu wenezuelskiej ropy naftowej, co ma skutecznie zastąpić dostawy surowców z Rosji. Tymczasem lewicowy prezydent sąsiedniej Brazylii włączył się do debaty ze znaczącym zastrzeżeniem karnym. „Jeśli Nicolás Maduro ma zostać osądzony, powinno to nastąpić w Wenezueli, a nie za granicą.” — Luiz Inácio Lula da Silva Z kolei krajowe organizacje non-profit wykazują daleko idący sceptycyzm wobec prawdziwych intencji prawodawców. Lider organizacji Foro Penal, Alfredo Romero, stwierdza wprost, że ustawa opiewa jedynie na wąski zakres amnestii. Dokument wyszczególnia 13 określonych epizodów zbrojnych z lat 2002-2025, celowo całkowicie pomijając ofiary nieznanych powszechnie operacji policyjnych o podłożu cichych prześladowań społecznych. Zdaniem obrońców praw człowieka przepisy służą uciszeniu gniewu mediów i nie rozbijają trwałego rdzenia rządowego aparatu ucisku. Równolegle, wyczerpane rodziny więźniów politycznych publicznie ogłosiły ustanie zbrojnie chronionego, 134-godzinnego strajku głodowego pod komendami w regionie Miranda, przysięgając jednak powrót do protestów, jeśli mury aresztów faktycznie nie zostaną puste.Akcentowanie skuteczności rzekomych negocjacji międzynarodowych wokół sankcji poprawiających sytuację więźniów. | Eksponowanie nieszczerości rządzącej Wenezuelą kliki chavista, minimalnego efektu społecznego narzuconego prawa oraz cynicznych manipulacji sektorem ropy.